„Kwiatki” to zbiór legend o św. Franciszku i jego towarzyszach, spisany około sto lat po śmierci świętego. Przedstawiają Franciszka jako radosnego mistyka, kochającego całe stworzenie, nazywającego słońce, wiatr, zwierzęta swoimi braćmi i siostrami.
Najsłynniejsze fragmenty to: kazanie do ptaków, poskromienie wilka z Gubbio, stygmaty na górze Alwerni, „Pieśń słoneczna”. Franciszek jawi się jako święty rewolucyjny – odrzuca bogactwo, wybiera ubóstwo, głosi miłość do wszystkich stworzeń.
Kluczowe pojęcia
• Franciszkanizm – duchowość oparta na ubóstwie i miłości do stworzeń
• Stygmaty – rany Chrystusa na ciele świętego
• Minoryta – brat mniejszy, franciszkanin
• Mistycyzm – bezpośrednie doświadczenie Boga
• Żebracy zakonnicy – zakony utrzymujące się z jałmużny
Najczęstsze pytania maturalne
Pytanie: Czym franciszkanizm różnił się od tradycyjnej religijności średniowiecza?
Franciszkanizm wniósł do średniowiecza nowego ducha – radosną afirmację świata jako dzieła Bożego. Podczas gdy tradycyjna religijność akcentowała grzeszność człowieka i pogardę dla świata, Franciszek głosił miłość do całego stworzenia. Jego „Pieśń słoneczna” to hymn pochwalny dla brata Słońca, siostry Wody, matki Ziemi. Franciszek nie uciekał od świata do klasztoru, ale szedł między ludzi, głosząc Ewangelię przykładem życia. Wybierał radykalne ubóstwo nie z pogardy dla dóbr, ale by być wolnym dla miłości. Ta postawa wpłynęła na humanizację religijności, przyczyniła się do rozwoju sztuki i literatury późnego średniowiecza.
